25, డిసెంబర్ 2020, శుక్రవారం

జర్నీ - ప్రమాదాలు

 నేను టీనేజిలో ఉన్నప్పుడు, ప్రమాద వార్తలను చదివినప్పుడు / చూసినప్పుడల్లా, ఛా!! ఆ బస్సు / రైలులో నేను ఎందుకు లేను అని అనుకునేవాడిని; నేను అలాంటి బస్సు / రైలులో ప్రయాణిస్తూ ప్రమాదం నుండి అద్భుతంగా తప్పించుకున్నట్టు కలలు కనేవాడిని. కానీ, నేను ఇంజనీరింగు చేరేదాక ఎప్పుడూ జరగలేదు. * దయచేసి, నన్ను శాడిస్ట్ / సైకో / దుర్మార్గుడిగా భావించవద్దు.

ఏడేళ్ళ వయసులో ఒక మోస్తరు ప్రమాదమే జరిగింది - 80ల్లో ఒక రోజు విజయవాడ బెంజి సర్కిల్ దగ్గర, మా స్కూటరుని లారీ గుద్దింది. ముందు నించున్న అన్నయకి, నాన్నకి ఏం కాలేదుగానీ, వెనక కూర్చున్న నేను దొర్లకుంటూ దాదాపు లారి చక్రం దగ్గర పడ్డాను. చుట్టుపక్కలవారు అక్కడే ఉన్న డా|| సమరంగారి హాస్పిటలుకు తీసుకువెళ్ళారు. కొన్ని నెలల తరువాత, నాకు జ్వరం వచ్చినపుడు ఆయన దగ్గరకి తీసుకువెళితే గుర్తు పట్టి అడిగారు.

11 ఏళ్ళ వయసులో, బస్సులో వెనుక కుడి వైపు కిటికీ పక్కన ఒక్కడినీ కూర్చున్నాను, అమ్మ మరియు అన్నయ ముందు సీట్లలో కూర్చున్నారు. దారిలో ఒక గ్రామంలో బిజీగా ఉన్న రహదారిపై, బస్సు ఆగి ఉన్నప్పుడు, ఎదురుగా నుండి వస్తున్న లారీ వెనుక భాగం బస్సును తాకింది మరియు దాని వెనుక-తలుపు గొలుసులు నేను కూర్చున్న చోట కిటికీలో చిక్కుకున్నాయి. అమ్మతో సహా అందరూ భయపడ్డారు, కాని నేను దాన్ని సరదాగా చూస్తున్నాను. కిటికీ కూడా పగులకపోవటంతో థ్రిల్లింగ్గా అనిపించక చాలా బాధపడ్డాను.

ఇంజనీరింగ్ చేరాక ఈ దురద (ప్రమాదం జరగాలి, బతికి బయటపడాలి) విపరీతంగా పెరిగింది. నేను హైవేపై 40 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న కళాశాలకు బస్సులో వెళ్లేవాడిని. దాదాపు ప్రతి వారం హైవేపై ప్రమాదాలు చూసేవాడిని. నేను చూసేటప్పుడు వాటిలో ఒక్కటీ ఎందుకు జరగదు? నేను వెళ్తున్న బస్సుకు ఎందుకు జరగదు? ఆ ప్రయాణాల్లో, నేను కొన్ని పెద్ద ప్రమాద దృశ్యాలను చూశాను. మేము వెళ్ళడానికి కొన్ని క్షణాలు ముందూ జరిగినవి ఉన్నాయి - మా బస్సుకు జరిగి ఉండవచ్చు కదా . అలాంటి ప్రమాదాలలో ఒక ప్రైవేట్ బస్సు యొక్క ఒక వైపు పూర్తిగా లేచిపోయి 30 మృతదేహాలను ఆటోలలోకి తరలించారు.

కానీ, నా ఎదురుచూపులు ఒక రోజు ఫలించాయి. మూడవ సంవత్సరంలో, నేను మరియు మరో నలుగురు క్లాస్‌మేట్స్ కాలేజీలో ఎక్స్‌ప్రెస్ బస్సులో ఎక్కాము. 10 నిమిషాల తరువాత, డ్రైవర్ ఒక ఓవర్‌లోడ్ (మిరప బస్తాలు) ట్రాక్టర్ని అధిగమించడానికి ప్రయత్నించాడు - ట్రాక్టర్ హైవే పక్క గుంటలో పడిపోయింది - అదే సమయంలో ఎదురుగా ఉన్న ఒక ట్రక్ మా బస్సును కుడి వైపున ీకొట్టింది. ఎవరూ గాయపడలేదు. మమ్మల్ని మరో బస్సులో పెట్టారు. ఈసారి, నేను డ్రైవర్ పక్కన నిలబడి ఉన్నాను. ప్రయాణంలో ఇరవై నిమిషాల తరువాత, ఒక 18-చక్రాల ట్రక్-ట్రైలర్‌ను అధిగమించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, బస్సు ట్రైలర్‌ను ముందు వైపు తాకింది. ప్రత్యక్ష ప్రమాదం చూడటం మరియు ఒకే ప్రయాణంలో రెండు సంఘటనలు జరగడం - బాగుందిగానీ చాలా త్వరగా అయిపోయింది, చిన్న హిటే అయినందున పూర్తిగా సంతృప్తి చెందలేదు. మళ్ళీ, ఎవరూ గాయపడలేదు.

ఇంకా ఎదురుచూస్తున్నా - కొన్ని నెలల తరువాత, నేనూ, నా స్నేహితుడు LM (వీడు బస్ ఎక్కగానే నిద్ర పోతాడు) కాలేజి తిరుగు ప్రయాణంలో బస్సు ఎక్కాం. నేను చివరి వరుస సీటు తీసుకున్నాను. వాడు ముందు వరుసలో ఉన్నాడు. LM నిద్ర ప్రారంభమైంది; నేను అడ్డంగా పడుకున్న చివరి వరుసలో నిద్రించడానికి ప్రయత్నించాను, కాని పట్టలేదు. కాబట్టి, నేను లేచి ఎడమవైపు కిటికీగుండా చూడటం ప్రారంభించాను; అకస్మాత్తుగా ఒక బ్యాంగ్! మరియు మరొక బ్యాంగ్! మా ముందున్న ఒక లారీ డ్రైవర్ ఆకస్మిక బ్రేక్‌ను కొట్టాడు; మా బస్సు డ్రైవర్ తన ప్రయత్నం చేసాడు, కాని గుద్దడాన్ని ఆపలేకపోయాడు; ముందు అద్దాలు పగిలాయి. అదే సమయంలో, మరొక లారీ మా బస్సును వెనుక నుండి ఢీకొట్టింది; ఇది పాత టాటా లారీ, ఇంజిన్ బయటకు ఉంటుంది. చివరి వరుస కుడి వైపున దెబ్బతిన్న లారీ ఇంజిన్ బస్సులోకి పొడుచుకు వచ్చింది. నేనక్కడే, ఈ గుద్దుకోవడాన్ని చూస్తూ అదే బస్సు చివరి వరుసలో ఎడమ వైపున ఉన్నాను.

లేదు, నేను షాకావ్వలేదు. నాకు గాయాలు కాలేదు. ఆకస్మిక బ్రేక్ కారణంగా బస్సులో చాలా మంది గాయపడ్డారు, ముఖ్యంగా ముందు సీట్లకు నుదుర్లు తగిలాయి. నేను LM ని నిద్ర లేపా - అవును, వాడు ఈ హడావిడిలోనూ ఇంకా నిద్రపోతున్నాడు - కళ్ళు రుద్దుకుంటూ అడిగాడు, “ఏమిటి! గుంటూరు అప్పుడే వచ్చిందా? ” - వాడిని తరువాత కాలేజీలో ఎంత ఏడిపించానో వేరే చెప్పనవసరం లేదు. అతను బస్సులలో నిద్రిస్తున్నప్పుడు జరిగిన వింత అనుభవాలు పూర్తి జవాబు రాయగలను.

వేరే బస్సు ఎక్కి గుంటూరు వచ్చాం. అక్కడ - ఆ క్షణం - నా కల – ఆ రెండో బస్సులోని ప్రతి ఒక్కరూ వివరాలు అడుగుతున్నారు మరియు నేను కథ చెబుతున్నాను - నేను ప్రత్యక్ష ప్రసారం చేసిన ప్రత్యక్ష ప్రమాదం.

ఆ తరువాత గత 17 ఏళ్లుగా హైదరాబాదు-విజయవాడ హైవేపై బస్సులో కొన్ని వందలసార్లు ప్రయాణం, కారులోనూ చాలా సార్లు నడుపుతూ వెళ్ళా - చిన్నచిన్నవి తప్ప ఏమీ జరగలేదు. స్వస్తి!

2 కామెంట్‌లు:

  1. ఇదేం కోరికండీ?
    ఇప్పటి వరకు అయిందేదో అయింది, ఇక మీ అదృష్టాన్ని మరీ పరీక్షించుకోకండి.

    రిప్లయితొలగించు
    రిప్లయిలు
    1. అది టీనేజి యువ ఆవేశంలో కలిగిన పిచ్చి కోరికండీ. ఇంజనీరింగులో ఆ కల తీరిపోయినపుడే, ఆ తర్వాత గత 18 ఏళ్ళుగా ఎన్నో ప్రమాదాలు చూసాక ఇపుడు అలా ఆలోచించట్లేదండీ.

      మీ వ్యాఖ్యకి నెనర్లండీ.

      తొలగించు

గమనిక: వ్యాఖ్యల్లోని విషయమునకు సంబంధిత వ్యాఖ్యాతలే బాధ్య్లులు. బ్లాగు యజమానికి ఎటువంటి సంబంధములేదు. ఒక వ్యాఖ్య ఎవరికైన ఇబ్బందికరమనిపించినా, నాకు తెలిపినచో తగుచర్య తీసుకొనబడును.

ధన్యవాదములు.
~జేబి.
yjbasu510@yahoo.co.in