30, మే 2020, శనివారం

నా జీవితాన్ని ప్రభావితం చేసిన ఒక ప్రయాణం

ముందు మాట - 'ఎవడే  సుబ్రహ్మణ్యం' సినిమాలాంటి ఆత్మ శోథన వగైరా అనుభవాలైతేలేవు ఇందులో. 
---
అవి 2003లో ఇంజినీరింగ్ పూర్తి చేసి, వారానికి ఒకసారి ఇంటర్నెట్ సెంటర్కి వెళ్లి వివిధ కంపెనీల వెబ్సైట్లకి రెజ్యుమే  ఎక్కించి, వాడు రాత పరీక్షకి  పిలుస్తారేమో అని ఎదురు చూస్తున్న రోజులు.  నాకు ఇష్టం లేకున్నా బ్యాంకు ఉద్యోగం విరమణ చేసిన నాన్నగారికోసం ఒక జాతీయ బ్యాంకుకి కూడా అప్లై చేశాను.
మూడు-నాలుగు నెలలు ఎదురుచూసినా  పిలుపులు లేకపోవడంతో,  ఒక ఇంజనీరింగ్ కాలేజీ లెక్చరర్ ఉద్యోగంకి వెళ్ళితే ఎదురైన ఒక చేదు అనుభవంతో  (అది కూడా ఈ  ప్రశ్నకి జవాబుగా వ్రాయవచ్చు, గానీ  ఇపుడు వ్రాసేది ఇంకా పెద్ద అనుభవం) ఇంట్లో ఖాళీగా కూర్చోవడం ఎందుకని   - విజయవాడలో మా అన్నయ హౌస్-సర్జన్ చేస్తుంటే వాళ్ల  గదిలోకి మారి  అక్కడ గేట్ కోచింగుకి చేరాను. 

అలా రోజూ  కోచింగు క్లాసులకి వెళుతూ అలవాటు పడుతుండగా ఎప్పుడో అప్లై చేసిన ఆ జాతీయ బ్యాంకు  రాత పరీక్ష వచ్చే వారమే  చెన్నైలో అని ఉత్తరం వచ్చింది. నాకు బ్యాంకు ఉద్యోగం చేయాలని లేదు. పైగా క్లాసులు పోతాయి. కానీ అన్నయ-నాన్న ఊరికే ఒక అనుభవం వస్తుంది వెళ్ళిరా అన్నారు.  ఇద్దరికీ నాకు తోడు రావడానికి కుదరలేదు. అయినా అప్పటికే నేను కొన్ని ఒంటరి ప్రయాణాలు  చేసి ఉన్నాను, కానీ రాష్ట్రం దాటి ఒంటరిగా వెళ్ళలేదు ఎప్పుడూ. 

సరేనని ఒక బ్యాగు పట్టుకొని పరీక్ష  ముందురోజు పొద్దున్నే ఐదింటికి సిటీబస్ ఎక్కి రైల్వేస్టేషనుకి వెళ్ళాను. ఆరింటికి పినాకిని ఎక్స్ప్రెస్ ఎక్కాను.  ఏడు  గంటలు ఒంటరి ప్రయాణం చేసి చెన్నై సెంట్రల్ లో దిగాను. తెలుగు-తమిళం (అప్పటికి నాకు ఒక స్కూలు మిత్రుడి చలవతో తమిళ లిపి  చదవడం వచ్చు, చూసిన  సినిమాల ప్రభావంతో కొంచెం అర్థం అవుతుంది )  కలిపి వారినీ -వీరినీ  అడిగి పరీక్షా కేంద్రమున్న తేయనంపేటకి బస్సు కనుక్కొని ఎక్కాను.  అక్కడి దిగి నెమ్మదిగా వెతుక్కుంటూ ఒక అరగంట నడచి వెళ్లి పరీక్షాకేంద్రం పట్టుకున్నా.  అప్పుడు ఆకలి మొదలయింది  పొద్దున్న అయిదింటి నుండి తిరుగుతున్నా కదా.

ఏమన్నా  తిందామని చూస్తే ఒక్క మెస్-టిఫిన్ సెంటర్ లాంటిది కనిపించట్లేదు. మొత్తం పోష్ ఏరియా . మన బంజారా హిల్స్  నయమనిపించింది. ఆలా వెతకగా ఎప్పుడో మూడున్నరకి ఒక చిన్న రోడ్ సైడ్  స్టాల్ కనిపించింది. అక్కడ తిన్నాక వారినే అడిగాను దగ్గరలో లాడ్జి లాంటివి ఉన్నాయేమో అని అడిగాను. (ఇవన్నీ మొబైల్ , గూగుల్ మ్యాప్స్ లేని రోజులు). టీ నగర్ వెళ్లామన్నారు. ఒకటో రెండో  కిమీలు  నడిచి టీ  నగర్ లో ఒక లాడ్జి పట్టుకున్నాను.