విచిత్ర సోదరులు సినిమాను ఒక మూడు రోజులుగా ముక్కలు ముక్కలుగా చూశాను. నిన్న డొరోతీ, పారడైజ్ చూశాను. సినిమా అంటే విజువల్స్ అంటే మహా అయితే మూడు డ్రోన్ షాట్లు ఆరు క్లోజప్లు పెట్టీ కళ్ళు నెప్పుట్టేటట్టు స్నాప్ ఎడిటింగ్ చేసి నిమిషాల కొద్దీ డైలాగులు, పంచ్లు మాత్రమే అనుకుంటున్నట్టున్నారు నేటి దర్శకులు.
విచిత్ర సోదరులు గుర్తొచ్చింది. 37 ఏళ్ల కిందటే సింగీతం గారు ఎంత బాగా విజువల్ మీడియాను వాడుకున్నారా అనిపించింది. కొన్ని షాట్లు ఆర్జీవి శివ కన్నా ముందే అని తెలిసి ఆశ్చర్యపోయాను.
సింగీతంగారి ఫ్రేమింగు, పర్స్పెక్టివ్ వాడుకుని కెమెరాతో విజువల్ గా చెప్పిన కొన్ని ఉదాహరణలు -
ముందు ఒక బాతు (గూస్) క్లోజప్ తో సినిమా మొదలవుతుంది. అక్కడి నుండి బాతు గుంపులు నడుచుకుంటూ ఒక గుడిసె పక్కనుండి వెళుతుంటే, ఆ గుడిసె ముందు ఒక అవ్వ ఒక పాపాయిని ఎత్తుకుని తాతతో మాట్లాడి బయటకి పోతుంది. తాత గుడిసెలోకి పోగానే ఒక కారు పాక పైకప్పును చీల్చుకుంటూ ఎగురుతూ పోతుంది. అక్కడనుండి ఆ కారును కమల్ బులెట్ పై చేజ్.
ఇది నేను 1989 లో పిల్లాడిగా విజయవాడ అన్నపూర్ణ లో పెద్ద తెరపై చూసి, చాలా ఏళ్లు మనసులో జ్ఞాపకముగా నిలచిన సీను. మొన్న చూసినపుడు గూస్ బంప్స్ వచ్చాయి.
అంబాసిడరు విండ్ షీల్డ్ లోంచి పెద్ద కమల్ (మానిటరు లేని రోజులు), మారుతీ ఓమ్నీలోపలనుండి రాజా - గౌతమి - డిఫరెంట్ ఫ్రేమింగు!!
ఎత్తులో గుడిసె, కొంత కిందన, కాలువ గట్టున గిన్నెలు కడుగుతున్న మనోరమ - ఆవిడతో మాట్లాడుతున్న రౌడీ - కారులోంచి వారిద్దరినీ చూస్తున్న పెద్ద రౌడీ ...
డిపోను కాలుస్తున్న రౌడీలు, దూరం నుండి చూస్తున్న మనోరమ - ఒకటే ఫ్రేములో...
చలపతి (పెద్ద కమల్) ను చంపిన నలుగురు విలన్లూ, అస్తమిస్తున్న సూర్యుడు ఒకే ఫ్రేములో ...
కారును కింద నుండి చూపించి కెమెరా పైకి తిప్పడం క్షణక్షణంలో మొదటిసారి అనుకున్నా - గుంట తవ్వి కెమెరా పెట్టారని చెప్పారు - ఇక్కడ ఆల్రడీ చేసేశారు...
సినిమా లో అప్పు కమల్ చాలా సీన్లలో గుంతలో నడిచాడనీ, అతను ఉన్న సీన్లు గ్రౌండు లెవల్ తీశారని ఇపుడు అందరికీ తెలిసిందే - ఆ గుంత దారి కనపడకూడదని. అయితే అతను లేని చాలా సీన్లు కూడా గ్రౌండు లెవల్లో ఉన్నాయి - బహుశా ఇంటెన్షనల్ కావచ్చు - ప్రేక్షకులు కొన్ని సీన్లు పైకి, కొన్ని సీన్లు చూసినట్టు ఫీలవ్వకుండా, కళ్ళకు అలవాటు చేయడానికి.
అదే ఇప్పటి దర్శకులు తీసే సీన్లు సెకనుకు రెండు మూడు మారుతూ ఫ్లాషీగా అనిపిస్తూ కళ్ళకు గుచ్చుకున్నట్టు అనిపిస్తుంది నాకు.
ఇంత విజువల్ గా తీసిన సినిమాని తమిళోళ్లు మాట్లాడితే క్రెడిట్ అంతా ఉళగనాయగన్ కూ, క్రేజీ మోహన్ కు ఇచ్చేస్తుంటారు. వారి కంట్రీబ్యూషను కాదనను, కానీ వారిది ఎంతో ఇళయరాజా, పీసీశ్రీరామ్ ది అంతే. ముఖ్యమైన కారకుడు కెప్టెన్ దర్శకుడైన సింగీతంగారిదే.
